തുറന്നിട്ട ജാലക വാതിലില് ,മന്ദമായി വീശുന്ന കാറ്റില് ഇളകിയാടുന്ന കാര്കൂന്തല് ഒതുക്കി വിധൂരതയിലേക്ക് . കണ്ണും നട്ടിരിക്കാന് വല്ലാത്ത മോഹം തോന്നി ........!!
മനസ്സ് ശാന്തമല്ല ,എഴുതണമെന്നുണ്ട്, ഒന്നിനുമൊരു പൂര്ണത കിട്ടുന്നില്ല ,വാക്കുകള് തൊണ്ടയില് ഇടറുന്നു ,തൂലിക ചലിപ്പിക്കാനാകുന്നില്ല!!
എന്റെ എല്ലാ കഥയിലെയും നായകന് അവനായിരുന്നു...........!
ഇനിയൊരിക്കലും എന്റെ കഥയിലെ നായകന് ആകുവാന് അവനാകില്ല,നായകനാക്കുവാനെനിക്കും ......
മുറിഞ്ഞു മുറിഞ്ഞു തൂലികയില് നിന്നടര്ന്നു വീഴുന്ന വാക്കുകളില്, കൈവെള്ളയില് നിന്നൂര്ന്നു പോകുന്ന സ്വന്തം ഇഷ്ടങ്ങള് മാത്രം നിഴലിച്ചു നില്കുന്നു, തീരാ മോഹവും ചുമക്കാന് കഴിയാത്ത ഭാണ്ടവുമായ് മനസ്സിലും ......!!
മറക്കാനായി അവന് മന്ത്രിച്ചപ്പോള് ,മറകുകയല്ലായിരുന്നു മരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാന് മനസ്സുകൊണ്ട് ,ഇനിയും അവനെ വിഷമിപ്പിക്കുന്നതില് അര്ത്ഥമില്ല അത് ഞാനവനോട് ചെയ്യുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ദ്രോഹമായിരിക്കും .അര്ഹിക്കാത്തത് മോഹിച്ചത് എന്റെ തെറ്റാണ് ,സ്വന്തം കുറവും കൂടുതലും ഞാനും മനസ്സിലാകണമായിരുന്നു .
അവനെനിക്ക് ആരെല്ലാമോ ആയിരുന്നു പ്രണയമെന്ന യാഥാര്ത്ഥ്യം അവസാനിപ്പിച്ചു സൌഹ്ര്തം എന്നാ മൂടുപടം അണിഞ്ഞു സ്വന്തം വേഷമവന് ആടിതിമിര്ക്കുന്നു വളരെ മനോഹരമായിതന്നെ .........ഞാനവനെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു ജീവനുതുല്യം ,മോഹിച്ചിരുന്നു ,അവനിലെന്നെ തന്നെ ഞാന് മറന്നിരുന്നു ... എന്റെ കുറ്റവും കുറവും ,,,,,,,,,,,,,,,!
ഞാന് മനസിലാക്കുന്നു വളരെ വിഷമത്തോടുകൂടിതന്നെ യാഥാര്ത്ഥ്യത്തെ ,അവനെന്റെ സ്വന്തമല്ല എന്ന നഗ്നമായസത്യത്തെയും.......!
തന്നു അവനെനിക്ക് വേണ്ടുവോളം സ്നേഹം അതില് ഞാനെന്നും നന്ദിയുള്ളവള് ആയിരിക്കണം.ഒരിക്കല് ആ സ്നേഹം അന്യമാകുമെന്നോര്തില്ല ഞാന് .ഞങ്ങള്ക്ക് ഇടയില് വിധിയുടെ മതില് കെട്ടുകള് പണിയിക്കപെടുന്നു ,അത് പണികഴിപ്പിക്കാന് ആരൊക്കെയോ പണിപ്പെടുന്നു അത് അവരുടെ കടമയാണ് അവരുടെ അവകാശമാണ് ........തല്ലിതകര്ക്കാന് മോഹിക്കുന്നുണ്ട് എന്നുള്ളം കഴിയുന്നില്ല എന്റെ വിധി എന്നെ അനുവധികുന്നില്ല .....
ഒന്നും അവന്റെ തെറ്റല്ല, എല്ലാം എന്റെ തെറ്റ് മോഹികുന്നതൊക്കെ ജന്മന വ്യാമോഹമായി മാറുന്ന എന്റെ നിര്ഭാഗ്യം ,അതിനു പാവം അവനും ഒരു ഇര .കുഞ്ഞും നാളില് അച്ഛനമ്മമാരോടൊപ്പം ജീവിക്കാന് മോഹിച്ചു അവിടെ അസുഖം എന്ന നാമധേയത്തില് വിധി വില്ലനായി പിന്നെ അന്നോള മിന്നു പല രൂപങ്ങളില് ,ഭാവങ്ങളില് ,നാമധേയങ്ങളില് വിധി എന്റെ മോഹങ്ങള്ക്കും ,ആഗ്രഹങ്ങള്ക്കും ,ഇഷ്ടങ്ങള്ക്കും മതില് കെട്ടുകള് തീര്തുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു .എന്റെ സൌഹ്ര്തങ്ങള്ക്ക് മാത്രം മതില് കെട്ടുകള് തീര്ക്കാന് വിധിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല വിധി തോറ്റതു അവിടെ മാത്രം ..........
ഏതു അസമയത്തും വിളച്ചു ആശ്വസിപ്പിക്കാന് നല്ല കുറെ സൌഹൃദങ്ങള് സമ്മാനിച്ചു ജീവിതത്തിന്റെ വഴിയില് എന്നെ തനിച്ചാക്കി ,എന്റെ മോഹങ്ങള്ക്ക് വിരാമമിട്ട് അവനകന്നു പോകുന്നു എന്നില്നിന്നും എന്നെന്നെകുമായി വിധൂരതയിലേക്ക് ......... അവനൊരിക്കലും എന്നെ ഒര്കരുതെ എന്ന പ്രാര്ത്ഥനയോടെ ...................
തുറന്നിട്ട ജാലക പടിയില് വീശിയടിക്കുന്ന കാറ്റില് വിധൂരതയിലേക്ക് . കണ്ണും നട്ടു നായകനില്ലാത്ത കഥയുമായി ഞാനും.... ....
മറക്കുവാനാകില്ല പ്രിയനേ നിന്നെ മറക്കുന്നു ,
ഞാനെങ്കിലും നിനകായ് മാത്രം..........
